چطور یک نیروی مجرب استخدام کنیم؟ (قسمت اول : شرح موقعیت کاری)

چطور یک نیروی مجرب استخدام کنیم؟ (قسمت اول : شرح موقعیت کاری)

هر روز کارفرمایان زیادی به دنبال استخدام نیرویی متخصص و باکیفیت هستند، تا وی را به تیم خود اضافه کنند. با هزاران نفری که هر روزه در کشور ما بدنبال شغل هستند، فیلتر کردن این متقاضیان و انتخاب بهترین فرد برای این کار مسلتزم طی کردن یک پروسه است. به عنوان یک کارفرما اگر بخواهید از تجربه و تخصص یک فرد اطمینان حاصل کنید باید قدم‌های زیادی را بردارید اما با طی این روند با اطمینان خاطر می‌توانید بهترین گزینه را برای شغل مورد نظرتان داشته باشید.

1- توضیحی کامل از موقعیت شغلی مورد نظر خود بنویسید. توضیح کامل موقعیت شغلی این امکان را به شما می‌دهد تا نیازهایتان را بشناسید و بدانید که یک کارجو باید چه خصوصیاتی داشته باشد تا بتواند در این موقعیت کاری قرارگیرد. این شرح شغلی باید به وضوح وظایف و مسئولیت‌ها، دانش مورد نیاز، هدف، حداقل نیازهای تخصصی و سطح کیفی مورد نیاز این شغل را مشخص کند.

2- اطلاعات پایه و اساسی شغل را مشخص کنید. این اطلاعات شامل عنوان شغلی، میزان حقوق، دپارتمان اداری، نام سرپرست و سایر نیازهای خاص مانند نیاز به تضمین و تعهد کارجو یا به عنوان مثلا گواهینامه رانندگی را شامل می‌شود.

3-  قصد این موقعیت شغلی را مشخص کنید. قصد و هدف این شغل باید توابع اساسی این موقعیت را مشخص کند. مخصوصا اگر در سِمت‌های پشتیبانی، مدیریت و راهبردی یک سازمان یا ارگان به دنبال نیرو هستید. با مشخص کردن هدف این موقعیت شغلی شما به تعداد نفرات مورد نیاز (ممکن است به بیشتر از یک نفر نیاز داشته باشید.) و مدت زمان نیاز شما به این موقعیت هم مشخص می‌گردد.

  • به عنوان مثال در یک موقعیت شغلی مالی شما می‌توانید بگویید : هدف از این شغل کمک به دپارتمان مالی برای دسترسی بهتر به محاسبات مالی و نظم دادن بهتر به این بخش برای فلان مدت می‌باشد.

4- وظایف این موقعیت شغلی را به طور دقیق تعیین کنید. این کار به صورت واضح وظایف و تعهدات این شغل و همینطور توقعات شما را از کسی که این کار را به عهده می‌گیرد مشخص می‌کند. این توضیح باید به ترتیب اهمیت اولویت‌بندی شود. درجه اهمیت این وظایف و تعهدات باید با مشورت با سرپرست آن واحد مشخص شوند.

5- حداقل نیازهای این شغل را مشخص کنید. این حداقل‌ها شامل تخصص‌های پایه و مورد نیاز برای تصدی این شغل هستند و باعث می‌شوند تا افرادی که با این تخصص‌ها آشنایی ندارن بی‌جهت رزومه ارسال نکنند و وقت شما را نگیرند. این تخصص‌های پایه باید کاملا با شغل مربوطه مرتبط باشند.

  • "تخصص‌های جانبی" مانند مهارت ارتباط یا توانایی انجام کار تیمی می‌توانند در مصاحبه حضوری مطرح و بررسی شوند.
  • نیازهای شغلی باید به صورت خلاصه، فشرده و حرفه‌ای نوشته شوند. به عنوان مثال به جای نوشتن عبارت " به دنبال فردی هستیم که یک دانشگاه خوب رفته باشد و همینطور پنج سال کار کرده باشد و دیگر تجربه‌های متفرقه داشته باشد" می‌توانید بگویید : "به دنبال فردی با مدرک لیسانس و 5 سال سابقه کار مرتبط و یک سال سابقه در امر حسابداری هستیم."
  • از لیست کردن تخصص‌های زیاد خودداری کنید. این کار باعث می‌شود تا کارجوها را از دست بدهید. بیشتر از 5 مورد نیاز اصلی را وارد نکنید و دانش‌های نرم‌افزاری را در سطح شغل مورد نظرتان بنویسید.

6- سطح کیفی موردنظر خود را مشخص کنید. سطح کیفی مورد علاقه شما با سطح کیفی حداقلی شما متفاوت است. دانستن برخی مهارت‌ها برای تصدی شغل مورد نظر شما کافیست اما سطح بالای توقعات خود را نیز مشخص کنید. این کار باعث می‌شود تا کسانی که دارای مهارت و تجربه بیشتری هستند را در اولویت بالاتری قرار دهید و نیروی مجرب‌تری را استخدام کنید.

  • به عنوان مثال شما می‌توانید درخواست کنید تا فرد مورد نظر مایکروسافت اکسل را بلد باشد اما دانستن این امر واجب نیست.